Harry en leiding geven

Een nieuwe maandag. Verder met voorbereidingen treffen voor het Online en Gepersonaliseerd Leren. Vandaag ook wat ICT-dingetjes: Prowise-accounts voor mijn nieuwe collega’s aanmaken, tickets verwerken (lees: ICT-moeilijkheden/-problemen van collega’s) en de klassensite voorzien van een update: een google agenda en een online puntenlijst toevoegen.

Om één uur staat een ‘hoe is het nou’-gesprek met mijn leidinggevende gepland. Eerder dit jaar heeft ze aangegeven dat ze mij wil zien en horen dit jaar. Ze kent mijn visie op onderwijs, weet hoe de pilot SAMENkracht is gelopen, heeft zicht op waar de school staat, weet dat online en gepersonaliseerd leren kan bijdragen aan meer relatie, competentie en autonomie van onze leerlingen en samen verkennen we hoe alles op elkaar aan te sluiten is.

Ook in onze tak van sport, het voortgezet speciaal onderwijs cluster 4, geloof ik in de hybride leraar. Een ondernemende leermeester die wordt gekozen door de leerling zelf. Omdat je leerlingen op deze manier een actieve producent maakt, daar waar leerlingen nu afwachten, consumeren, punten produceren voor externe prikkels en weinig motivatie voor hun eigen leerproces hebben. De wil om te leren lijkt ergens verloren te zijn. Maar talent zie ik om mij heen volop. Mijn uitdaging is om op het juiste moment perfect aan te sluiten bij de ont-wikkeling van het kind, de apprentice. Om mijn leerlingen wakker te maken en hen te leren hun eigen talent in te zetten.

Dat betekent voor mij als leerkracht dat ook ik mezelf bewust ben van mijn eigen talenten. Dat ik weet hoe ik deze in moet zetten waardoor ik van waarde kan zijn. Dat betekent mezelf blijven onderzoeken en vaardigheden blijven ontwikkelen. Alleen dan is het doorzien en ontvlammen van het talent een eitje. Of zoiets. Want natuurlijk vraagt het  ontwikkelen van je eigen talent een levensleerschool.

Een andere vaardigheid is het zien van talenten en kwaliteiten bij anderen. In mijn geval naast mijn leerlingen ook die van mijn collega’s. En precies dat is één van de redenen wat maakt dat ik op mijn ambulante maandag flexibel wil werken. Iedere week probeer ik ergens anders te gaan werken. Omdat ik mensen wil zien in hun dagelijkse omgeving. Ik wil weten en voelen waarom zij iedere dag uit bed komen. Waar zij zich het meest prettig voelen, in hun kracht staan en dus van onschatbare waarde zijn. En ik probeer hen tussen neus en lippen door te bevragen over hun visie op onderwijs. Uiteindelijk is er niets mooier om mensen in hun kracht met elkaar te verbinden.

En vandaag zit ik bij Harry. Voor mij is Harry dé ideale leermeester voor onze leerlingen. Hij weet, kent en voorleeft zijn talent. Harry is zichzelf en bovenal een waardevol mens, waardoor hij leerlingen (door)ziet en hoort. Hij weet te zaadjes te planten. En dat doet hij  door ‘enkel’ liefdevolle aandacht en door een veilige leeromgeving te creëren. Een leeromgeving waar tijd wordt vergeten, maar alles op tijd klaar is. Harry is leermeester consumptief. Hij leert leerlingen dat lunchtijd een baken is. Dat stress buiten de keuken blijft . Harry heeft liefde voor alle processen; die van het product, maar meer nog zijn apprentices.

Tijdens mijn koffie in het ‘restaurant’ laat ik met trots het artikel uit Balans Magazine lezen. Omdat het een sterk artikel is geworden, met dank aan Geert Bors. Omdat de stem van de leerling prominent aanwezig is. Omdat de foto’s prachtig zijn geworden. Maar bovenal omdat Harry vorig schooljaar het gehele proces gevolgd heeft.

Harry leest.

11222649_166541637018745_6706738317949775987_oMet een grote lach op zijn gezicht roept hij zijn huidige stagiaire bij hem. Ook haar laat hij het lezen. Hij legt haar uit dat wat zij in de keuken doen vorig schooljaar ook een testcase was in een reguliere klas. Hij vertelt over de moeilijkheden. Over gedeelde visie, over leerlingen zien en over aansluiten bij de leerbehoeften van de leerlingen. Wanneer de stagiaire naar mij toeloopt en een vragenvuur om me afvuurt, neem ik haar mee in mijn verhaal, mijn lessons learned van een jaar eerder en mijn huidige project, Online en Gepersonaliseerd Leren.

Wanneer ik haar wil bevragen over haar leermeesters, haar docenten die haar zijn bijgebleven, loopt mijn leidinggevende het restaurant binnen. Haar zoekende blik verstilt als ze mij ziet.

“Ah, jou heb ik net nodig!”
Oh?
“Volgende week is er een studiedag, met als thema omdenken. Ik zou aan jou willen vragen om samen met de werkgroep ICT de ochtend te verzorgen.”
Okeej!? Uhm. Tja.
“Ja?”
Nou, eigenlijk zei ik ‘tJA’, maar de uitdaging zie ik wel zitten. Zelf kan ik er niet zijn, omdat ik dan voor de Dutch Innovation School werk. En, wel weer een taak die bovenop het overvolle programma komt te liggen. Maar leuk genoeg. De eerste ideeën doemen zich al op.

Als we in de middag met de werkgroep samen zijn ontvouwen de ideeën zich in een snel tempo: een stelling om te verwarren, cross-the-line-stelling, weerstanden benoemen, storytelling (WhatsApp in de klas), de koppeling met sociale media en workshops.

Wanneer ik mijn fiets pak om naar het station te fietsen zie ik het licht in de keuken uitgaan. Ik denk terug aan het enthousiasme van Harry deze ochtend. Over hoe hij verbindt, over hij leiding geeft aan zijn leerlingen en hen leert leiding te nemen in eigen processen. Ook mijn leidinggevende passeert mijn gedachten. Over hoe ook zij talenten van anderen aanspreekt. Over hoe eigenaarschap misschien wel de gemeenschappelijke deler is. Maar ook het zien en horen van de ander.

Een mooie dag was het!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s